یادت میاد اون شبی رو که

گفتی چرا تو بی قراری

خواستم بگم فقط عزیزم

یه وقت نری تنهام بذاری....

اما رفتی ،  تو دیگه رفتی

نشنیدی حرف دلمو

من ولی موندم با چشم گریون

یه عمری چشم به راه تو...

می ترسیدم بگی دوسم نداری

می ترسیدم  بری تنهام بذاری

می ترسیدم بگی دلت اسیره

میدونستم آخه بری دلم میمیره

رفتی پشت سرت گریه میکردم

رفتی خالی مونده دستای سردم

گفتی که من دیگه دوست ندارم

گفتی ولی خودت بودی دار و ندارم

آلوده ی اشعار_ـ من..

گریه های بی صدا!

درد های بی دوا!

بفهمید!

آهنگ_ـ مَرا.............

تولدم مبارک

جای سرخی یه بوسه اونجا

روی صورت تو پیداست

بوی عطر مردی پیچیده

اونی که شاید هنوزم اینجاست

نگاه پر اضطراب تو

با یه صورت برانگیخته

دو تا فنجون خالی روی میز

تختخوابی که بهم ریخته

لعنتی من دیدمت

دستاشو رو تنت

وقتی چشم تو چشم اون بودی

آره من دیدمت

برو دیگه نفرین به تو

به تو و عشقت

گل هرزه خیانتی

که من چیدمت...

انتقام عشق تو رو دیگه

باید از همه دنیا بگیرم

یادت باشه می کشمت

ولی تا ابد واسه نگات می میرم

نفسای آخره عشق ماست

که داره می افته به شماره

مرگ آخرین عشق زندگی

به دست کسی که دوستش داره

لعنتی من دیدمت

دستاشو رو تنت

وقتی چشم تو چشم اون بودی

من دیدمت

برو دیگه نفرین به تو

به تو و عشقت

گل هرزه خیانتی

که من چیدمت...

پ.ن:

منظورم از کشتن قتل کسی نیست منظورم از یاد و خاطره فراموش کردنشه

منظورم هم از انتقام دیگه عاشق نشدن دوبارست...

قصه ها در من و تو         من و تو یه قصه ایم

ما کجا ییم که هنوز          همصدای غصه ایم ؟

من بدون تن خویش          هیچ و بی معنا منم

واسه افسانه شدن         دست به قصه میزنم

قصه ی بودن من             شکلی از نبودنه

وقتی می پرسی کیم      این همون اسم منه

با تن زمینی ام                 تو مث واقعه ایی

آذرخشی و بساز             آتش از صا عقه ایی

بگو من یه قصه ام          یا که قصه از منه ؟

این کیه که بی صدا        داره پر پر می زنه ؟

تو فضای قصه ها           به تو پیوسته شدم

توی خاک میهنم              از خودم خسته شدم

تن زخمی من و              تو رها کن از قفس

تو ببر به قصه ها            تا نیافته از نفس

ما که هستیم به ایمان پر از شک دلخوش

طفل طبعیم و به بازی و عروسک دلخوش

-

پایمان بر لب گور است و حریصیم هنوز

با همان هلهله شادیم که کودک دلخوش

-

ماهی تنگ در اندیشه دریا دلتنگ !

ما نهنگیم و به یک برکه ی کوچک دلخوش !

-

جز دو رویی و ریا سکه نیاندوخته ایم

کودکانیم و به سنگینی قلک دلخوش

-

باد حیثیت این مزرعه را با خود برد

ما کماکان به همان چند مترسک دلخوش!!

اگه تا لحظـه مرگم داشـتنت نباشه قـسمت

بی تو با رویای تو عاشق می مونم تا به قـیامت

اگه با هـق هـق تلخم دل آسمون بگـیره

اگه این قـلب صبورم از غـم عـشقـت بمیره

اگه باز آتیش عـشقـت زندگـیمو بسوزونه

از تو جز یه خاطره حتی اگه چیزی نمونه

من بازم عـاشقـت هـستم گر چه بی صدا شکستم

با همه حسرت عـشقـت این تویی که می پرستم

نگاه کن من چه بی پروا به مرز قصه های کهنه می تازم

نگاه کن با چه سرسختی تو این سرما برای عشق یه فصل تازه می سازم

یه فصل پاک یه فصل امن و بی وحشت برای تو که یه گلبرگ زود رنجی

یه فصل گرم و راحت زیر پوست من برای تو که با ارزش ترین گنجی

نگاه کن من به عشق تو چه لیلا وار تن یخ بسته پروازو می بوسم

بیا گرم کن منو با سرخی رگهات من اون رگهای پر آوازو می بوسم

تو رو می بوسم ای پاکیزه ی عریان تو رو پاکیزه مثل ...

طلوع کن من شرارم از تو میگیرم !

ظهور کن من شهامت از تو میگیرم!

بیا از شیشه سخت و بلند عشق مثل ارابه نور رد بشیم با هم

نگاه کن من چه شبنم وار

چه شبنم وار به استقبال دستای خزون میرم

هراسم نیست از این سرمای ویرانگر

برای تو من عاشقانه میمیرم

گاهی بخوان از دفتر شعرم ترانه ای

بنگر که غم به وادی مرگم کشانده است.

تنها مرا به تشنه طوفان من مبین

ای بس قصه تلخ که ناگفته مانده است.

گفتم : ز سرنوشت بیندیش و آسمان

گفتی : غمین مباش که آن کور و این  کر است.

دیدی که آسمان کر و سرنوشت کور صدها هزار مرتبه از ما قوی تر است