آخرین عاشق

پنج خط_ـحامل

آلوده ی اشعار_ـمن..

گریه های بی صدا!

درد های بی دوا!

بفهمید!

آهنگ_ـمَرا.............

به وبلاگ گروهی هم سری بزنید

شب آفتابی

+نوشته شده در ساعت10:54 قبل از ظهرتوسط مهدی |

تغییرات

به وبلاگ گروهی هم سری بزنید

شب آفتابی

+نوشته شده در ساعت9:10 قبل از ظهرتوسط مهدی |

تولد

چه لطيف است حس آغازي دوباره،

و چه زيباست رسيدن دوباره به روز زيباي آغاز تنفس...

و چه اندازه عجيب است ، روز ابتداي بودن!

و چه اندازه شيرين است امروز...

روز ميلاد...

تولدم مبارک

+نوشته شده در ساعت6:5 بعد از ظهرتوسط مهدی |

سفیر عاطفه

وقتی که شب خواب ِ منو ، تو خاطره گم می کنه

وقتی که تنهايی، منو اسير ِ مردم می کنه

وقتی ميون ِ آدما ، به خط ِ مُمتد می رسم

خط می کشم رو زندگی ، وقتی می گيره نفسم

وقتی پُر از گلايه ام ، از همه بود و نبود

تو شعری که تو زندگی ، از عَدَم اومد به وجود

توئی سفير ِ عاطفه ، به قلب ِ پاره پاره ام

که با ترانه می رسی ، فقط به یک اشاره ام

وقتی که صبح ِ حادثه ، به شام ِ آخر می رسه

وقتی مسافر ِ دلم به دشت ِ باور می رسه

وقتی بهار ِ عمر ِ من ، اسير ِ دلتنگی می شه

شبا که قاب ِ زندگی ، دچار ِ بی رنگی می شه

وقتی غروب ِ بی کسی ، رو قلب ِ من پل می زنه

خزون ِ عاشقی مياد ، به دامن ِ گل می زنه

توئی سفير ِ عاطفه ، به قلب ِ پاره پاره ام

که با ترانه می رسی ، فقط به یک اشاره ام

+نوشته شده در ساعت9:43 قبل از ظهرتوسط مهدی |

خیانت-حکایت زندگی من

جای سرخی یه بوسه اونجا

روی صورت تو پیداست

بوی عطر مردی پیچیده

اونی که شاید هنوزم اینجاست

نگاه پر اضطراب تو

با یه صورت برانگیخته

دو تا فنجون خالی روی میز

تختخوابی که بهم ریخته

لعنتی من دیدمت

دستاشو رو تنت

وقتی چشم تو چشم اون بودی

آره من دیدمت

برو دیگه نفرین به تو

به تو و عشقت

گل هرزه خیانتی

که من چیدمت...

انتقام عشق تو رو دیگه

باید از همه دنیا بگیرم

یادت باشه می کشمت

ولی تا ابد واسه نگات می میرم

نفسای آخره عشق ماست

که داره می افته به شماره

مرگ آخرین عشق زندگی

به دست کسی که دوستش داره

لعنتی من دیدمت

دستاشو رو تنت

وقتی چشم تو چشم اون بودی

من دیدمت

برو دیگه نفرین به تو

به تو و عشقت

گل هرزه خیانتی

که من چیدمت...

پ.ن:

منظورم از کشتن قتل کسی نیست منظورم از یاد و خاطره فراموش کردنشه

منظورم هم از انتقام دیگه عاشق نشدن دوبارست...

+نوشته شده در ساعت7:29 قبل از ظهرتوسط مهدی |

قصه-شعری از داریوش حاجبی

قصه ها در من و تو من و تو یه قصه ایم

ما کجا ییم که هنوز همصدای غصه ایم ؟

من بدون تن خویش هیچ و بی معنا منم

واسه افسانه شدن دست به قصه میزنم

قصه ی بودن من شکلی از نبودنه

وقتی می پرسی کیم این همون اسم منه

با تن زمینی ام تو مث واقعه ایی

آذرخشی و بساز آتش از صا عقه ایی

بگو من یه قصه ام یا که قصه از منه ؟

این کیه که بی صدا داره پر پر می زنه ؟

تو فضای قصه ها به تو پیوسته شدم

توی خاک میهنم از خودم خسته شدم

تن زخمی من و تو رها کن از قفس

تو ببر به قصه ها تا نیافته از نفس

+نوشته شده در ساعت8:28 بعد از ظهرتوسط مهدی |

22 بهمن

ما که هستیم به ایمان پر از شک دلخوش

طفل طبعیم و به بازی و عروسک دلخوش

پایمان بر لب گور است و حریصیم هنوز

با همان هلهله شادیم که کودک دلخوش

ماهی تنگ در اندیشه دریا دلتنگ !

ما نهنگیم و به یک برکه ی کوچک دلخوش !

جز دو رویی و ریا سکه نیاندوخته ایم

کودکانیم و به سنگینی قلک دلخوش

باد حیثیت این مزرعه را با خود برد

ما کماکان به همان چند مترسک دلخوش!!

+نوشته شده در ساعت6:54 قبل از ظهرتوسط مهدی |

بازگشت

در دو چشمش گناه می خندید
بر رخش نور ماه می خندید
در گذرگاه آن لبان خموش
شعله یی بی پناه می خندید
شرمناک و پر از نیازی گنگ
با نگاهی که رنگ مستی داشت
در دو چشمش نگاه کردم و گفت
باید از عشق حاصلی برداشت
سایه یی روی سایه یی خم شد
در نهانگاه راز پرور شب
نفسی روی گونه یی لغزید
بوسه یی شعله زد میان دو لب

+نوشته شده در ساعت11:48 قبل از ظهرتوسط مهدی |

فردا

در خلوت شاعرانه ام چه تنها نشسته ام

باز هم با یاد وصال تو چه پر معنا نشسته ام

امشب باز هم یادت در خاطرم خیس بود

گویا در سکوت تنهایی ام زیر ابر باران نشسته ام

در تمام کوچه های یادم عطر حضور تو پیچیده است

گویا به میهانی باغ بهاران نشسته ام

باز هم دیوارهای فاصله بین من و تو آجرهای جدایی چیده اند

اما چه عاشقانه در جوار آرزوی تو بی امان نشسته ام

دوباره سطر سطر نوشته هایم از نام تو لبریز شدند

ومن چه زیبا در زیر باران ترانه هایی که از یاد تو لبریزند با آروزی فردا نشسته ام

+نوشته شده در ساعت10:33 قبل از ظهرتوسط مهدی |

سکوت

سکوت حرف دلت نيست خاطرت باشد
چرا ضمير تو برعکس ظاهرت باشد؟
بگو ،بگو تا بدانم چه بر تو مي گذرد
مخواه چشم من اينگونه ناظرت باشد؟
خموش هر چه بماني دلت،گمان نکنم
به چيره دستي چشمان ماهرت باشد .
چگونه مدعي مرگ نفرتي وقتي
گواه من نگه حي وحاضرت باشد؟!
پرنده اي که به بام تو انس دارد و بس
روا مدار که مرغ مهاجرت باشد .
تو کعبه اي ،حجرالاسود است قلب تو
دگر چه جاي تمناي زائرت باشد؟
وفا به عشق عمیقت دليل شد که دلم
هنوز هم که هنوز است شاعرت باشد.

+نوشته شده در ساعت10:31 قبل از ظهرتوسط مهدی |

من صبورم اما . . .

به خدا دست خودم نيست اگر می رنجم

يا اگر شادی زيبای تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم .

من صبورم اما . . .

چقدر با همه ی عاشقيم محزونم !

و به ياد همه ی خاطره های گل سرخ

مثل يک شبنم افتاده ز غم مغمومم .

من صبورم اما . . .

بی دليل از قفس کهنه ی شب می ترسم

بی دليل از همه ی تيرگی تلخ غروب

و چراغی که تو را ، از شب متروک دلم دور کند. . . می ترسم.

من صبورم اما . . .

آه . . . اين بغض گران صبر نمی داند چيست !!!!

+نوشته شده در ساعت12:14 بعد از ظهرتوسط مهدی |

عشق تو

اگه تا لحظـه مرگم داشـتنت نباشه قـسمت

بی تو با رویای تو عاشق می مونم تا به قـیامت

اگه با هـق هـق تلخم دل آسمون بگـیره

اگه این قـلب صبورم از غـم عـشقـت بمیره

اگه باز آتیش عـشقـت زندگـیمو بسوزونه

از تو جز یه خاطره حتی اگه چیزی نمونه

من بازم عـاشقـت هـستم گر چه بی صدا شکستم

با همه حسرت عـشقـت این تویی که می پرستم

+نوشته شده در ساعت7:2 بعد از ظهرتوسط مهدی |

برای تو من عاشقانه میمیرم

نگاه کن من چه بی پروا به مرز قصه های کهنه می تازم

نگاه کن با چه سرسختی تو این سرما برای عشق یه فصل تازه می سازم

یه فصل پاک یه فصل امن و بی وحشت برای تو که یه گلبرگ زود رنجی

یه فصل گرم و راحت زیر پوست من برای تو که با ارزش ترین گنجی

نگاه کن من به عشق تو چه لیلا وار تن یخ بسته پروازو می بوسم

بیا گرم کن منو با سرخی رگهات من اون رگهای پر آوازو می بوسم

تو رو می بوسم ای پاکیزه ی عریان تو رو پاکیزه مثل ...

طلوع کن من شرارم از تو میگیرم !

ظهور کن من شهامت از تو میگیرم!

بیا از شیشه سخت و بلند عشق مثل ارابه نور رد بشیم با هم

نگاه کن من چه شبنم وار

چه شبنم وار به استقبال دستای خزون میرم

هراسم نیست از این سرمای ویرانگر

برای تو من عاشقانه میمیرم

+نوشته شده در ساعت4:20 بعد از ظهرتوسط مهدی |

دلتنگی

گاهی بخوان از دفتر شعرم ترانه ای

بنگر که غم به وادی مرگم کشانده است.

تنها مرا به تشنه طوفان من مبین

ای بس قصه تلخ که ناگفته مانده است.

گفتم : ز سرنوشت بیندیش و آسمان

گفتی : غمین مباش که آن کور و این کر است.

دیدی که آسمان کر و سرنوشت کور صدها هزار مرتبه از ما قوی تر است

+نوشته شده در ساعت12:6 بعد از ظهرتوسط مهدی |

افسانه ها

نذار باور کنم تنهای تنهام نمی خوام با کسی غیر از تو باشم

می خوام از خوابی که لحظش یه ساله برای دیدن روی تو پاشم

اگه تو باشی و دنیا نباشه میشه با تو همه دنیا رو حس کرد

همه دنیا بیاد و تو نباشی دلم دق می کنه با این همه درد

تمومه زندگیمو زیر و رو کن که بی تو دلخوشی هامم گناهه

خودت باش و من و دیوانگیهام فقط با تو دل من رو به راهه

بذار باور کنم اینو که با عشق حقیقت میشه تو افسانه باشه

می شه افسانه هارو زندگی کرد اگه حق با منه دیوانه باشه

+نوشته شده در ساعت10:15 قبل از ظهرتوسط مهدی |